اگر بخواهیم در این ماجرا که ماجرایی واقعی و عینی ست، یک طرف قضیه را واقعی و طرف دیگر را با باری از استعارات و تمثیلات همراه کنیم، راهی به خطا رفته‌ایم. چرا که اگر نگاه ما به همسر شاعر در هر ماجرای واقعی، نگاهی باشد که شاعر به «آیدا»ی خویش در عالم خیال‌پروری داشته، پس باید نگاه او را نیز در همان عالم به فرزندان‌شان نسبت دهیم...
+ | ahoor | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی