ما با رمانی هشتاد ـ نود سال پیش از نگارش آثار برجسته‌ی رمان کلاسیک روبه‌روییم . پس استرن همانند «سروانتس»، پیش‌کسوت و بازکننده‌ی راه است. تجربه‌ی چندانی پشت سر ندارد و اوست که باید تکنیک‌ها را خلق کند، الگو بیافریند و دشواری را به دوش بکشد. برای یک نوجو اشتباهات امری حتمی‌ست و در اثر استرن هم، ما با متنی خالی از اشکال روبه‌رو نیستیم. اما نکته‌ی مهم در این اثر، جسارت زیاد نویسنده در شکستن قواعد نوشته‌های عامه‌پسند (داستان و رمان‌های) آن دوره و بنیان‌گذاری سبکی است که بعدها به وارثان‌اش هم‌چون «جویس» راه را می‌آموزد.
+ | sepanta | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی