هفتان

www.haftan.com | XML

۱۴ بهمن ۱۳۸۷

● گفت‌وگو با احمد بیگدلی، نویسنده

بیگدلی: من فکر می‌کنم گاهی امکان دارد به دلیل حجم بالای کار، این جور مسائل (تاخیر در مجوز) اتفاق بیفتد. گرچه ممکن است بعضی افراد فکر کنند که من محافظه‌کارانه این حرف‌ها را بیان می‌کنم و نمی‌خواهم رابطه‌ام با ارشاد به هم بخورد، در حالی که من اصلاً این خیال را ندارم که رابطه‌ام با کسی به هم بخورد، مگر اینکه جنس او با جنس من سازگاری نداشته باشد، چون آدم منافقی نیستم که با همه کنار بیایم...

+ | adamohava | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● پژوهشی در ادبیات رسانه‌ای ایران

در پدیدارشناسی رسانه‌ها و تطوّر زبانی آن به سمت‌وسویی که مسیر واقعی ادبیات رسانه‌ای را تعیین کند، پیش از انقلاب مشروطه قدم‌های اصلی برداشته شد، به نحوی که زبان و نثر به کارکرد فراگیر خود دست یافت. بدین ترتیب در حقیقت نوعی خاصیت‌زدایی از نثر موجب آن شد که به فهم عامه نزدیک‌تر شود؛ هرچند که مخاطبان رسانه‌های آن روز کماکان اقلیتی از جامعه را شامل می‌شدند و بی‌سوادی و آگاهی اندک عامه‌ی مردم، ایشان را از عرصه‌ی مطبوعات دور نگاه می‌داشت.

+ | Editor2 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● تهران را دریابیم

زلزله‌ها، اگر از ابتدای روایت مانند کتاب «کوری» به شکلی اغراق شده در فضای تهران به وقوع می‌پیوست، حاصل طبیعتاً کار قابل درنگ‌تری بود. فرصت پرداختن به نمادها یا نشانه‌های انسان امروزی شرقی در آن متن به خوبی فراهم بود. یعنی در میان یک خرابه راوی در کنار افراد مختلف زندگی می‌کرد؛ افرادی که اگر نه مانند او درگیر اعتیاد، اما هر کدام وجهی از خود را از دست داده‌اند که به آن به شدت عادت کرده بودند. [نقدی بر رمان «نگران نباش» نوشته‌ی مهسا محب‌علی]

+ | Editor1 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۳ بهمن ۱۳۸۷

● هشتاد سالگی رمان «در غرب خبری نیست»

«در غرب خبری نیست» مشهورترین رمان ضدجنگ در سراسر جهان است. اریش ماریا رمارک، نویسنده و روزنامه‌نگار آلمانی،‌ پس از انتشار این رمان به یک‌باره معروف شد. اما این رمان بخاطر موضع سیاسی‌اش از همان آغاز بحث‌برانگیز بود...

+ | Editor1 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● رویارویی برتولت برشت با والتر بنیامین

والتر بنیامین و برتولت برشت، که هر دو نویسندگانی چپ‌گرا بودند، از اواخر دهه‌ی ۲۰ میلادی به بعد، طی دیدارهایی چند، به بحث و گفت‌وگوهایی پیرامون موضوع‌های گوناگون، از فاشیسم گرفته تا آثار کافکا و چگونگی ِ تئاتر حماسی ِ برشت پرداختند که در نتیجه به نگارش کتاب «درک برشت» انجامید. [بخش نخست]

+ | Editor1 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● عشق‌های آمریکایی در نوشته‌های جان آپدایک

آپدایک هم مثل فلانری اوکانر که او نیز پیش از روی آوردن به نوشتن در رشته‌ی هنر تحصیل کرده بود، بیش از سایر نویسندگان به «تفویض» بصری هنرمند به محرک‌های جسمانی موجود در دنیای داستانی می‌پردازد. [برگردان فارسی ِ نقدی از جویس کرول اوتس]

+ | Editor1 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۲ بهمن ۱۳۸۷

● بازشناسى ادگار آلن‏پو

«بازشناسى ادگار آلن‏پو» عنوان مقاله‌ای مفصل از فتح‌الله بی‌نیاز نویسنده و منتقد ادبی ست که در قسمت نخستِ آن به مباحثی چون «جایگاه پو»، «پو و جولان در سه جهان رمانتیسم، سمبولیسم و رئالیسم»، «ریخت‏شناسى داستان‏هاى پو»،«تکنیک‏هاى روایى پو»، «طنز در آثار پو»، «هستى‏شناختى آثار پو»، «روانشناختى شخصیت‏هاى مالیخولیائى آلن‏پو» و «روانکاوى آثار پو» می پردازد.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۱ بهمن ۱۳۸۷

● تبارشناسی انقلابیون در آثار سیمین دانشور

به جرات می‌توان گفت در آثار سیمین دانشور (اولین‌شان در سال ۱۳۲۷ منتشر شده) بیش از سایر نویسندگان هم نسل‌اش، به رسوخ بی‌حد و حصر مذهب در جان آدمیان این ملک اشارت رفته است. هر جا که لازم بوده نیش انتقادی البته زده ولی هیچ گاه کمر به قتل این پاره‌ی مهم ایرانی نبسته است.[مقاله‌ای از محمدحسن شهسواری]

+ | sepanta | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۰ بهمن ۱۳۸۷

● یادنامه‌ای برای «جان آپدایک»

یادنامه‌ای در ۵۸ صفحه قطع وزیری، به شکل مجله برای چاپ خانگی. این نویسنده‌ی مشهور آمریکایی، دو روز پیش در سن هفتاد و شش سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● جیمز جویس شاعر و آخرین شعرش

نثر آهنگین جویس نشان می‌دهد که او زبان و بیانی شاعرانه دارد و زندگی‌نامه‌ی او هم گواه بر این است که جویس آفرینش‌های ادبی خود را با شعر آغاز کرده است. در مجموعه‌ی اشعار «جیمزجویس» به شعری به نام«Ecce Puer» برمی‌خوریم که تاریخ ۱۹۳۳ را بر پیشانی خود دارد و چنان‌که به نظر می‌رسد آخرین شعر جیمز جویس است... [مقاله‌ای از «پیرایه یغمایی»]

+ | nasour | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● فلوبر و اگزوتیسمِ تاریخی در «سالامبو»

«سالامبو»ی فلوبر نماینده‌ی بزرگ این مرحله‌ی جدید از رشد و تحول رمان تاریخی است یعنی غلبه‌ی نگرش ذهنی‌گرا و اگزوتیستی به تاریخ. این اثر همه‌ی کیفیات هنری اعلای سبک فلوبری را در خود وحدت می‌بخشد. می‌توان گفت، این اثر از نظر سبک‌پردازی، پارادایم تلاش‌های هنری فلوبر است. [نگاه گئورگ لوکاچ به رمان «سالامبو» اثر گوستاو فلوبر برگردان امید مهرگان]

+ | morteza | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● روایت مرگ کامو از زبان سیمون دوبوار

مردم بی‌اعتنا به عنوان درشت صفحه‌ی اول و عکسی که کورم می کرد روزنامه می‌خواندند. به زنی می‌اندیشیدم که کامو را دوست داشت و به عذابی ناشی از دیدار این چهره‌ی همگانی نقش بسته در هر گوشه‌ی خیابان. چهره‌ای که به نظر می‌رسید همان‌قدر به همه تعلق دارد که به این زن. ولی دیگر دهانی ندارد که عکس این مطلب را به او بگوید...

+ | ahoor | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۹ بهمن ۱۳۸۷

● تأملی زیباشناختی بر فضاسازی شعر احمد شاملو

فضاسازی در «شبانه» (مرا تو بی‌سببی نیستی...) که مدحیه‌ای است بی‌مانند در ستایش عشق، در تضاد کامل با فضای تلخ، اندوهبار، تیره و بسته‌ی شعر «عاشقانه» است. [بخش دوم نوشتاری از دکتر پروین سلاجقه]

+ | horoof | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● آپدایک: نویسنده شدم چون سخنور نبودم

گفت‌وگویی با جان آپدایک با ترجمه‌ی مجتبا پورمحسن.

+ | Editor2 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● گفت‌و‌گویی منتشر نشده با زنده‌یاد «منوچهر آتشی»

گفت‌وگویی که از زنده‌یاد منوچهر آتشی می‌خوانید، برگزیده‌ای از پنج نوار مصاحبه با اوست که در سال ۱۳۸۲ تهیه شده است. گفت‌وگو با آتشی را میثم ارشدی با هدف انتشار در مجموعه‌ی «تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران» گرفته بود، اما بیماری و کهولت سن آتشی، اجازه‌ی ادامه یافتن این گفت‌وگو را نداد. پس از آن هم دست تقدیر، این شاعر پیشکسوت را به جهان سایه‌ها برد تا پرونده‌ی گفت‌وگو با وی برای همیشه ناتمام بماند...

+ | Editor1 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۷ بهمن ۱۳۸۷

● تصویر زن در ادبیات کهن فارسی و رمان معاصر ایرانی

یادداشتی از آذر نفیسی.

+ | afsaneh | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۶ بهمن ۱۳۸۷

● چیزهایی که شعرند، اما لزوماً زیبا نیستند

بوکوفسکی نمونه‌ی برتری از شاعرانی ست که تعریف جدید شعر را به مردم نیز انتقال داد. او بدون آن‌که شعری پاپیولار بنویسد، مخاطبانش روزبه‌روز بیشتر می‌شدند و کتاب‌هایش به چاپ‌های متعدد می‌رسیدند. زبان شعر او زبانی کاملاً شخصی و عریان است، به گونه‌ای که انگار دارد تمام چیزهای شخصی خودش را به مخاطب نشان می‌دهد.

+ | farahany | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۵ بهمن ۱۳۸۷

● شاعر از یادرفته‌ها

هنوز ساختار ذهنی،‌ شیوه‌ی روایت و تصویرسازی‌ها در شعر سپانلو همان است که بود و این گاه برای خواننده‌ی همیشگی او خسته‌ کننده است که هربار با شکلی و لباسی پیرزنی را ببیند که اصرار دارد روزگاری زیبا بوده است... [نقدی بر مجموعه‌شعر «کاشف از یادرفته‌ها»، سروده‌ی محمدعلی سپانلو]

+ | afshang | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● تاریخی کوتاه از داستان کوتاه

بیایید با آغازی تصویری آغاز کنیم. من تصویری از جمعی انسان‌های نئاندرتال هنگام فرارسیدن شب، نشسته به دور آتش در دهانه‌ی غار، در سر دارم. ناگهان یکی از آن‌ها بی‌اختیار می‌گوید: هرگز باور نمی‌کنید امروز برای من چه رخ داده. استخوان‌های جویده به کناری پرتاب می‌شوند، بچه‌ها ساکت می‌شوند و قبیله همه‌ی حواسش را به قصه‌گوی خود می‌سپارد. حکایت، یاد‌آوری خوش گذشته، طنز و قصه سرگرم‌کننده و خاطرات به یاد ماندنی خوب و بد به‌طور قطع ریشه‌ی داستان‌های کوتاهی هستند که ما امروز می‌نویسیم و می‌خوانیم. [مقاله‌ای از ویلیام بوید، ترجمه‌ی شراره صادقی‌ گرمارودی]

+ | dibache | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● از احضار تا حضور

شیوه و شگردهای روایت محمدرضا اصلانی در فیلم «آتش سبز» اگر چه متکی است بر دستاوردهای سینما و ادبیات جهان در این زمینه، اما شیوه‌ی قصه‌گویی «هزار و یک شب» را هم به عنوان پشتوانه دارد. در سینما و ادبیات مدرن جهان، همچنان که در زندگی، زمان تعریفی نسبی دارد. در جایی یک دقیقه که هیچ، صدها دقیقه هم با یک چشم برهم‌زدنی می‌گذرد و در جایی و در موقعیتی دیگر یک دقیقه حامل ماجراهایی است که انگار در صدها دقیقه گذشته است. [یادداشتی از یونس تراکمه درباره‌ی «آتش سبز»، با اتکا بر ارتباط سینما و ادبیات]

+ | Solitude | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● ساقی بیا، که یار ز رخ پرده برگرفت

دکتر علی فردوسی: اشتراک ما در حافظ، یک اشتراک معنوی است که از ما یک جامعه، یک جماعت هم‌دل می‌سازد، یک کشور می‌سازد و قدر این‌ها را باید بدانیم...[گفت‌وگو با دکتر علی فردوسی در‌باره‌ی کشف قدیم‌ترین نسخه‌ی غزلیات حافظ]

+ | raaviraavi | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۴ بهمن ۱۳۸۷

● الکل، جنون، مرگ

نگاه مجله‌ی «فوکوس آنلاین» به زندگی ادگار آلن‌پو.

+ | felez | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۳ بهمن ۱۳۸۷

● گفت‌وشنودی با بورخس

این گفت‌وگو که در آخرین سال زندگی بورخس انجام شد، جزو آخرین مصاحبه‌های اوست. در این دیدار دو ساعته بورخس با دانشجویان و سه نفر از استادان گروه روان‌شناسی دانشگاه بوینس‌آیرس گفت‌وگویی دوستانه داشت.

+ | felez | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● تم‌ها و واریاسیون‌ها

«تم ها و واریاسیو‌ن‌ها» نمونه‌ی نادر نوشتاری است که جان کیج اولین بار آن را تالیف کرد. در واقع او بدین ترتیب تم‌ها را به شعر تبدیل کرد. اما تم‌ها و واریاسیون‌ها شعر نیست بلکه یک متن نوشتاری ـ شفاهی‌ست که در دسته‌بندی جزو مقالات محسوب می‌شود.

+ | darush.memar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نقدی بر رمان «زنگبار یا دلیل آخر»

خساست هنرمندانه‌ی آلفرد آندر‌ش، «زنگبار یا دلیل آخر» را به اثری برجسته تبدیل کرده است. رمان «زنگبار…» روایتی نگفتنی از ناگفته‌های سال‌های پیش از جنگ جهانی دوم است و چقدر زیبا نمی‌گوید آقای آندر‌ش.

+ | mpm | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● ربع قرن دوستی با «گابو»

"از کسانی که صحبت‌های من کسل‌شان می‌کند و مایل به ترک سالن هستند، عاجزانه تقاضا می‌کنم هنگام خروج سروصدا نکنند تا آن‌ها که خواب‌اند، بیدار نشوند!" من این تقاضا را بارها از زبان گابریل گارسیا مارکز شنیده‌ام، عبارتی که هربار سبب انفجار خنده و تهییج شنوندگان می‌شود... [نوشته‌ی «خوآن لوئیس سِبریان» یکی از دوستان گابریل گارسیا مارکز در مورد او]

+ | raminmolaei | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۲ بهمن ۱۳۸۷

● در هیئت زندگان، مردگان‌اند

مجموعه داستان «آوای نهنگ» شامل سه دفتر است که دفتر اول آن نسبت به بقیه، شکل و شمایل خاص خودش را دارد و نویسنده سعی کرده است با استفاده از ابزاری که در اختیار دارد تجربه‌های جدیدی در داستان‌نویسی داشته باشد. تجربه‌هایی که در همین دفتر اول گاهی موفق و گاهی ضعیف از کار درآمده است. [نگاهی به مجموعه داستان «آوای نهنگ» نوشته‌ی احمد بیگدلی]

+ | zamaani | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● جهان معنوی ادبیات کجاست؟

نگاهی به سیر اندیشه و دریافت‌های هستی‌شناختی انسان، تصویری از تاریخ داستان‌گویی را نیز نشان می‌دهد، گستره‌ی وسیعی که از روایت‌های هیروگلیف، داستان‌های عهد عتیق، افسانه‌های سامی، آریایی و چینی، کتب آسمانی و تراژدی‌های یونان باستان آغاز می‌‌شود و تا «کمدی الهی» دانته، «مثنوی‌معنوی» مولوی، «چنین‌گفت‌زرتشت» نیچه، «اولیس» جیمزجویس و «درجستجوی زمان از دست رفته»‌ی مارسل پروست امتداد می‌یابد... [توضیحی بر مفهوم مسابقه‌ی داستان‌نویسی بین‌المللی «جهان معنوی»]

+ | iranmehr | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نوستالژی متکثر جنگ

بسیاری از آثار منتشرشده در حوزه‌ی ادبیات جنگ در ایران، فقط می‌خواهند نوستالژی جنگ را زنده کنند، نه آن‌که آن‌را به مثابه یک موضوع اجتماعی مورد واکاوی قرار دهند. این خروج آشکار از مجموعه‌ی ادبیات اجتماعی است که در اینصورت خروج از ادبیات جنگ تلقی می‌شود. مگر آن‌که بپذیریم جنگ به‌عنوان یک موضوع اجتماعی مطرح نیست! [یادداشتی از محمدعلی مومنی]

+ | m.momeni | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● جهان زیر خاکستر

نقد ـ گفت‌وگویی با «مهدی غبرائی» به انگیزه‌ی ترجمه‌ی «فرزند پنجم» اثر دوریس لسینگ.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۰۱ بهمن ۱۳۸۷

● رمان علیه رمان

نقد عنایت سمیعی بر رمان «خاله‌بازی» نوشته‌ی بلقیس سلیمانی. این نقد در شماره‌ی آذر و دی‌ ۸۷ نشریه‌ی «جهان کتاب» منتشر شده است.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● حافظ به کوشش فردوسی

چندی پیش نخستین مجموعه‌ غزلیات حافظ که در زمان حیات این شاعر و در آخرین روزهای زندگی‌اش به ثبت رسیده است، در کتابخانه‌ی‌ بادلیان دانشگاه آکسفورد، به کوشش دکتر علی فردوسی، رییس بخش تاریخ و علوم سیاسی دانشگاه نوتردام دو نامور در کالیفرنیا کشف شده است. در گفت‌و‌گویی که می‌خوانید، دکتر علی فردوسی درباره‌ی چگونگی کشف این کتاب و ویژگی‌های آن می‌گوید.

+ | mofrad | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۳۰ دی ۱۳۸۷

● مادرکشی در «پری فراموشی»

گزارش نقد کتاب «پری فراموشی» اثر فرشته احمدی، در نشست نقد کتاب والس که با حضور کامران محمدی، میترا الیاتی، مهدی عاطف‌راد، شهلا زرلکی، سعید طباطبایی و نویسنده‌ی اثر برگزار شد.

+ | valse | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● ابوالحسن نجفی، دقیق‌ترین مترجم روزگار ما

یادنامه‌ی روزنامه‌ی «اعتماد در بزرگداشت ابوالحسن نجفی با نوشته‌هایی از ضیاء موحد، یوسف اباذری، بهاءالدین خرمشاهی، مدیا کاشیگر، رضا سیدحسینی، عبدالمحمد آیتی، دکتر علی‌اشرف صادقی و...؛ به همراه نگاهی به ترجمه‌های استاد نجفی.

+ | b.namvar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نقدی بر کتاب «پرده» نوشته‌ی «میلان کوندرا»

با کتاب «پرده»، میلان کوندرا ما را به کشف کارگاه رمان‌نویسی‌اش دعوت می‌کند. در این کارگاه، بسیار کم از خود و کتاب‌هایش، به طور مستقیم صحبت می‌کند، اما بیشتر از دیگران و رمان‌هاشان می‌گوید؛ رمان‌هایی که او تحسین می‌کند و یا دوستشان دارد (غالبا هر دو) و این رمان‌ها «مخفیانه در آثار خود او» حضور دارند. این تابلو‌ها که همگی با هم در نور کارگاه دیده می‌شوند، در حال حرف زدن از خود، برقراری دیالوگ بین یکدیگر و آمیختن با صدای میلان کوندرا، نوعی «روایت» به وجود می‌آورند.

+ | a.changizy | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۹ دی ۱۳۸۷

● برشی از تاریخ معاصر ادبیات ایران به روایت محمد محمدعلی

دهه‌ی ۴۰، دهه‌ی بسیار عجیبى بود. عصاره‌اى از نخبگان به وجود آمده بود، جامعه از جنبش مشروطه تا اواخر رضاشاه در ۱۳۲۰ و کودتاى ۳۲رسیده بود به دهه‌ی ۴۰ و آن شخصیت‌هاى ادبی، همه‌ی این حوادث را از سر گذرانده بودند و رسیده بودند به موقعیتى که هر یک با معیار آن روزگار یک شاهکارى را نوشته بود.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● شاملو و نویسنده شدنِ هوشنگ مرادی کرمانی

روبه‌رویش، روی صندلیِ لق‌ولوقی نشسته بودم. نگاهش می‌کردم. دست‌هایش را، که می‌نوشت و خط می‌زد و کاغذها را با قیچی می‌برید، و چسب می‌زد. تند کار می‌کرد، آخرین لحظه‌هایِ زیرِ چاپ رفتنِ مجله بود و من مویِ دماغش شده بودم...

+ | dibache | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۸ دی ۱۳۸۷

● از شاهنامه تا خداینامه (pdf)

جستاری درباره‌ی مآخذ مستقیم و غیرمستقیم شاهنامه به قلم «جلال خالقی مطلق»، با پیوستِ فهرست برخی متون از دست رفته به زبان پهلوی.

+ | sentbyemail | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● دهخدا، طنزنویسی تأثیرگذار

علی‌اکبر دهخدا را ما با فرهنگ لغت وزین‌اش می‌شناسیم، اما وی نه‌تنها پژوهشگری یگانه بود، بلکه در پایه‌گذاری فرهنگ ساده‌نویسی در نثر مغلق فارسی دوره‌ی قاجار نیز سهم بزرگی داشت. ساده‌نویسی و زبان قابل فهم در نثر را طالبوف و ملکم اشاعه دادند، اما دهخدا به این شیوه‌ی نگارش غنا بخشید و زبان کوچه و بازار را در گستره‌ی روزنامه‌نگاری به کار برد...

+ | sentbyemail | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● ترس کافکا از موش

کافکا به توصیه‌ی پزشکان و به علت بیماری، ده ماهی را در دهی کوچک در چک با خواهرش گذراند. این همان زمانی است که «گزین‌گویه‌ها» را نوشت. در اواسط نوامبر ۱۹۱۷ از تسورائو به دوست‌اش، فلیکس ولچ، نامه‌ای نوشت و در آن از موش گفت. این نامه را بخوانید.

+ | borjak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● آخرین روزها با غلامحسین ساعدی

گفت‌وگو با ناهید ساعدی، خواهر غلامحسین ساعدی، به بهانه‌ی اولین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی آذرترک.

+ | n.farzinfar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۷ دی ۱۳۸۷

● کارگاه‌های داستان و آشنایی با دموکراسی ادبی

به اعتقاد محمد بهارلو، کارگاه‌های داستان‌نویسی اگرچه از منطق و روش واحدی پیروی نمی‌کنند، در شکستنِ قالب‌ها و کلیشه‌های فرسوده‌ی ادبی نقشِ انکارناپذیری داشته‌ و جامعه‌ی ما را با «دموکراسی ادبی» آشنا ساخته‌اند.

+ | kazemkhah | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● پیروزی ادبیات بر فاشیسم

گزارشی درباره‌ی رمان «امید» نوشته‌ی آندره مالرو.

+ | sentbyemail | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● صدای خواننده در متن

آیا می‏توان موقع قرائت یک داستان ادراکی بیش از نویسنده‌ی آن داشت و به عبارتی چیزهایی در آن دید که احتمالاً از دیدرس خود نویسنده هم دور مانده است؟

+ | kaheh | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۶ دی ۱۳۸۷

● کافکا را باید چندباره خواند

داستان‌های تاریخی کافکا آثار مدرنیستی محسوب می‌شوند، اما او رسانه‌ی مدرنیسم است از دورن ریشه‌های فرهنگی. آلمانی در زبان و فرهنگ، قوماً یهودی، و ساکن پراگ، سومین شهر امپراطوری اتریش‌-‌مجارستان، با این خصوصیات کافکا سه جانبه منزوی می‌شود. این را در مقابل بی‌مثالی شم ادبی و زندگی پیچیده‌ی شخصی او بگذارید، موقعیت او به عنوان انسانی تنها درک چگونگی پیدایش چنین تعمق قدرتمندی بر روی هنر و زندگی در «جوزفین آوازخوان یا جماعت موش‌ها» (آخرین داستان او) و «هنرمند گرسنگی» که تصحیحش را در بستر مرگ آغاز کرد، آسان می‌کند. [برگردان فارسی ِ یادداشتی در گاردین]

+ | mofrad | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● در جستجوی حافظه‌ی از دست‌رفته

مردمانی که گذشته را در حصار تنگ یک تابوت به دوش می‌کشند، آینده‌ای جز گورستان در پیش ندارند... [یادداشتی بر رمان «رژه بر خاک پوک» نوشته‌ی شمس لنگرودی]

+ | m.akbarzadeh | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● زن به مثابه سوژه

محمدعلی سپانلو، مدیا کاشیگر، میترا الیاتی، ارسلان فصیحی، امیرحسین خورشیدفر، شهلا زرلکی و جمعی از دوستداران ادبیات در جلسه‌ی معرفی رمان «پری فراموشی» فرشته احمدی حاضر بودند. « پری فراموشی» در همین مدت کوتاه انتشار با واکنش‌های متفاوتی از طرف منتقدان ادبی مواجه شده است. برخی این رمان را در ادامه‌ی سنت رمان‌نویسی نویسندگان زن در سال‌های اخیر می‌دانند که البته این بار با فضاهای ذهنی و خیالبافی راوی درآمیخته و از این رو اوج و فرود داستان کمرنگ‌تر شده. موافقان هم ظرافت‌های نویسنده در آفرینش جهان ذهنی شخصیت‌ها، ارائه‌ی تصویری تازه از نقش‌های اجتماعی که به صورت کلیشه‌وار در داستان فارسی ارائه می‌شود، و همچنین دقت در فضاسازی و اجرا و تعبیرهای شاعرانه را برشمرده‌اند. [گزارش نشست نقد «پری فراموشی» و نقد علی شروقی بر آن]

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● صفحه‌ی ادبیات روزنامه‌ی اعتماد ملی

نگاهی به رمان «پدرو پارامو» نوشته‌ی «خوان رولفو» و «آویشن قشنگ نیست» نوشته‌ی «حامد اسماعیلیون».

+ | a.changizy | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● گفت‌وگویی طنز با حافظ شیرازی!

حافظ: بعد از خودم که البته ادعای مؤلف بودن هم ندارم، چون بعداً امنیت جانی نخواهم داشت و منتقدین مرا به مرگ مؤلف دچار می‌کنند، این عباس کیارستمی بهتر از همه روح شعرهای مرا درک کرده است. من به حدی به قرائت ایشان دلبسته شده‌ام که تصمیم دارم بعضی از شعرهای‌ام را مطابق سلیقه‌ی کیارستمی بخوانم، ولو همگان بگویند اشتباه وزنی هم دارد. بعد از کیارستمی، احمد شاملو هم برای قرائت شعرهای من زحمت زیادی کشیده است. منتها، این خرمشاهی که او را نیز کمابیش دوست دارم، با او خوب تا نکرد!

+ | borjak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۵ دی ۱۳۸۷

● «ظلمت در نیمروز» آرتور کستلر

داستان در دهه‌ی ۱۹۳۰ می‌گذرد. زمان، زمان ِ تصفیه‌های سیاسی استالین است. نسلِ اولِ انقلاب مُرده‌‌ و گروه تازه‌کاری روی کار آمده که چندان اعتقادی به آرمان‌های اولیه ندارد، شاید اصلاً از آن اطلاع ندارد، ولی روشِ سرکوب و اطاعت کورکورانه را خوب یاد گرفته است...

+ | sentbyemail | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

صفحه‌ی قبل | صفحه‌ی بعد