هفتان

www.haftan.com | XML

۳۰ آبان ۱۳۸۷

● نگاهی به زندگی و آثار نجیب محفوظ

«نجیب محفوظ»، برنده‌ی جایزه نوبل ادبیات سال ۱۹۸۸، اولین کسی ست که نوبل را برای زبان عربی و خاورمیانه به ارمغان آورد. اما به دلیل بیماری‌اش نتوانست در مراسم اهدای جایزه‌اش شرکت کند...

+ | a.changizy | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● شاعران مطرود

شاعران مطرود با به تصویرکشیدن سنگ‌های سلول‌های اتاق‌شان و تنهایی انسان صنعتی و ترس‌هایش چهره‌ی فنا‌شده‌ی انسان تاریخ خود را بر لوح‌های ناخودآگاه جمعی حک کردند. بیماریِ ذهن‌شان، بیماری جمع بود. آن‌ها به روانکاوی گرایش پیدا کردند. درگیری با ناخودآگاه فردی چون اصلی برای شناخت خود، نمادهای فردی را رایج کرد...

+ | farahany | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● شاه مرده است!

دید گردآورندگان کتاب، دیدی با حذف است. خیلی از فیلم‌های کیارستمی مورد بحث فرهادپور و اسلامی نبوده است. از «قضیه‌ی شکل اول، قضیه‌ی شکل دوم»، «کلوزآپ»، «مشق شب»، «خانه‌ی دوست کجاست؟» و برخی دیگر از فیلم‌های کیارستمی یا حرفی به میان نمی‌آید یا تنها مختصری گفته می‌شود. مثلاً «گزارش» به عنوان تنها فیلم کیارستمی که اندکی مورد قبول اسلامی است، با مطرح شدن به عنوان تروما یا زخم، مجال پرداخت بیشتری نمی‌یابد... [نقدی بر کتاب «پاریس‌-‌تهران»]

+ | Solitude | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● کتاب «شلیک به سنت» اثر منصور پویان منتشر شد

«شلیک به سنت» تازه‌ترین اثر منصور پویان، منتقد و مدرس معاصر، را نشر شعر پاریس منتشر کرد. این کتاب که دربرگیرنده‌ی مقالات تحلیلی و انتقادی درباره‌ی آثار علی عبدالرضایی است، با مقالاتی در دو زبان فارسی و انگلیسی در دسترس خوانندگان قرار گرفته است. برای دریافت کتاب از همین پیوند استفاده کنید.

+ | sheyda | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۹ آبان ۱۳۸۷

● یک تماشاگر مسئولیت آتش‌سوزی را به‌عهده گرفت!

سینما جمهوری سحرگاه جمعه سوخت و صاحبان خود را از رودربایستی برای تغییر کاربری بیرون آورد؛ در همین راستا یک کافه هم اتفاقا در این سینما قرار داشت که هدف آتش قرار گرفت و بازتا‌ب‌های فراوانی هم ایجاد کرد؛ بک مقام آگاه هیچ‌چیزی نیفزود؛ یکی از هنرمندان مطرح سینما از ترس آتش گرفتن فعلا خود را از کار محروم کرد... [طنزنوشته‌ای از جلال سمیعی]

+ | joonomi | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● ‌نیم‌نگاهی به نثر دوره‌ی مشروطه

بررسی موردی سبک‌ها و دوره‌های ادبی «ادبیات مشروطه»

+ | saraji | ۲ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● گفت‌وگو با محمدعلی سپانلو به مناسبت زادروز شاعر

در دهه‌های اخیر، منتقدان شعر در غرب و سپس مقلدان آن‌ها در ایران علیه امتیازهای جمعیت‌پسند شعر شمشیر را از رو بسته‌اند، طوری که انگار نه انگار چیزی به نام «شعریت» وجود دارد. مد امروز این ارتباط روحی میان شاعر و شنونده را عقب‌ماندگیِ پیش از مدرن تلقی می‌کند و برای این‌که مچ‌اش هم گیر نیفتد گاه‌گاهی از بعضی بزرگان دورافتاده‌ی تاریخ مثلاً «رابله» حجت می‌آورد، در حالی که به دیده‌ی من این فقط نوعی مغالطه است. در این امتداد می‌بینید که شاعران درجه دو به عنوان مدل از تابوت بیرون کشیده می‌شوند.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نگرانی از رواج «شعر زرد»

سهیل محمودی: باید به ادبیات جدی دامن زده شود و از عوام‌زدگی دوری کنیم؛ به‌خصوص امروز که ماهواره‌ها هم هستند و برنامه‌های زرد و حتا برنامه‌های زرد ادبی آن بسیار است. من نگرانم که به جامعه آدرس اشتباه بدهیم؛ به‌جای این‌که شعر درست فروغ و صفارزاده و بهبهانی و مصدق را بدهیم بیاییم بگوییم که کتاب فلان شاعر نابینا پرفروش بوده است.

+ | sepanta | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۸ آبان ۱۳۸۷

● ماوراءالطبیعه در ژانر فانتزی

به‌طور معمول ماوراءالطبیعه در مقام یک مضمون، جزئی کمابیش ثابت در همه‌ی آثار فانتزی محسوب می‌شود؛ یا حتا مجموعه‌ای از مضامین را می‌شود تحت رده‌ی «مضامین ماوراءالطبیعی» طبقه‌بندی کرد، مثل جادوگری و ارباب انواع و پیشگویی. اما در بسیاری از آثار فانتزی، ماوراءالطبیعه امری جدا از دیگر مضامین است.

+ | elesar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نگاهی به کتابِ «دیوانه‌ای در شهر» اثرِ ژرژ سیمنون

محسن آزرم: بیشتر مردم تصور می‌کنند دیوانه‌ها، بدونِ استثنا، مانندِ دیوانه‌ها دست به کارهایی می‌زنند؛ یعنی بدونِ منطق و تداومِ افکارشان، ولی در عالمِ واقعیت، اغلب، عکسِ این مساله صادق است. دیوانه‌ها منطقِ مخصوص به خودشان را دارند. مشکل، فقط سر درآوردن از آن منطق است.

+ | m.zarif | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● تحلیل پسامدرنیستی رمان «بارون درخت‌نشین» ایتالو کالوینو

اگرچه گفته می‌شود که جریان پسامدرن از ۱۹۶۰ به این‌سو در ادبیات تاثیر گذاشته، اما این سخن نیز مانند بسیاری دیگر از مباحث علوم انسانی سخنی تشکیک‌پذیر است. «بارون درخت‌نشین» اثر ایتالو کالوینو از نمونه‌های اولیه‌ی رمان پسامدرن است که در سال ۱۹۵۸ نوشته شد.

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۷ آبان ۱۳۸۷

● «خوشه‌های خشم»، یکی از کلاسیک‌های قرن بیستم

منتقدان ادبی روزنامه‌ی ال پاییس چاپ اسپانیا، «خوشه‌های خشم» اثر جاودانه‌ی نویسنده‌ی آمریکایی «جان اشتاین‌بک» را در ردیف یکی از چهل آثار کلاسیک ادبی قرن بیستم قرار داده‌‌اند. دیدگاه منتقد ادبی این روزنامه را درباره‌ی‌ این رمان بخوانید.

+ | raminmolaei | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۶ آبان ۱۳۸۷

● شاعرانگیِ‌ افتاده، کودکیِ سربلند

چند نکته درباره‌ی وجوهِ وجودِ ادبی و انسانی قیصر امین‌پور.

+ | saraji | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● سوگنامه‌ی رستم و سهراب

سهراب و افسانه‌ی او در سراسر زندگانی رستم -که خود سراسر بخش داستانی شاهنامه است- مانند شعله یا شراره‌ی کوتاهی است که دمی می‌افروزد و به‌تندی خاموش می‌شود. با این همه، سوگنامه‌ی سهراب برخلاف پندار گروهی کسان، یکی از درخشان‌ترین نقاط زندگانی رستم است، و نیز از پرشکوه‌ترین و ژرفترین تراژدی‌های شاهنامه. [مقاله‌ای از مرتضی ثاقب‌فر]

+ | rouznamak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● گفت‌و‌گو با جان بارت

فیزیک به لحاظ استعارى خیلى غنى است، و بعضى از این استعاره‌ها در کتاب قابل استفاده هستند. داستان‌ها درباره‌ی زمان هستند. داستان‌ها در زمان زندگى مى‌کنند، و همانطور که شهرزاد بزرگ به ما مى‌آموزد، داستان‌ها نه تنها راهى براى گذراندن زمان بلکه براى عقب نگه داشتن آن است. یعنی، هر داستانى راهى براى رسیدن به پایان است در حالى که رسیدن پایان را با آن به تعویق مى‌اندازیم. اگر پایانى وجود نداشته باشد داستان هم بى‌شکل خواهد شد، ولى هر کسى مى‌خواهد در مدت زمانى مورد نظر خود و با روایتى مناسب به نقطه پایانى برسد. [نقدی بر رمان «اپراى شناور» نوشته جان بارت (بارث) را از لینک بخش نظر بخوانید.]

+ | Moonlight | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● به مناسبت انتشار «نقاب مرگ سرخ» اثر ادگارآلن پو

آن‌چه از «پو»، نویسند‌ه‌ای «منحصر به فرد» و منحرف از سبک رایج می‌سازد، تن ندادن او به انضباطی است که «بودلر» در نقل قول خود هوشمندانه به آن اشاره می‌کند. در آثار «پو» همیشه یک امر «متمایز» هست که تا سر حد «انتزاع» از امر عادی پیش می‌رود و تنش و کشمکش‌های مرگبار قصه‌های او، حاصل حضور تشدید شده‌ی همین «امر متمایز» برهم زننده‌ی وضعیت عادی است که به شکل‌های مختلف در آثار «پو» تکرار می‌شود...

+ | Solitude | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نگاهی به شخصیت‌پردازی در رمان ناطور دشت

یکپارچه شدن شخصیت پاره‌پاره یک فرد، تحول عظیمی است که در پروسه‌ی روانکاوی و روان‌درمانی او صورت می‌گیرد. «جروم دیوید سالینجر» این پروسه را در ‌ناطوردشت به بهترین شکل انجام داده است. [یادداشتی از آرش الله‌وردی]

+ | m.momeni | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● مهندسی اشک و لبخند

آوانگاردیسم در شعر امروز ایران حیاتی تکه‌تکه دارد و رخداد این جریان‌ها در زمان خود اگر از منظری نابه‌گاه تلقی شده، از منظری دیگر بزنگاه بوده و در قرارداشت تاریخ ادبی. فرهنگ شعر فارسی به واسطه‌ی نقش‌های انتسابی خود در تربیت و تهییج و تبلیغ همواره به کسوتی ابلاغی مزین بوده و هر چیزی که می‌توانست در جهت این ابلاغ مانعی ایجاد کند (فرم و تشریفات زبانی) به عنوان عاملی مخل در شمار بود. [یادداشتی از بهزاد خواجات درباره‌ی «هفتاد سنگ قبر» یدالله رویایی]

+ | morteza | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۵ آبان ۱۳۸۷

● نگاهی به «بیابان» و آثار ترجمه شده‌ی «لوکلزیو»

«بیابان» از دو داستان موازی تشکیل شده است. اولین داستان آن شرح وقایع مردان آبی پوش بیابان است که فرانسویان آن‌ها را قتل عام می‌کنند و تمام حوادث از زبان پسرکی به نام «نور» روایت می‌شود. نور پسری از قبایل بیابان‌گرد است که مردان آن باید با استثمارگران سرزمین‌شان بجنگند. داستان دوم، سرگذشت دختری از صحرای آفریقاست...

+ | elesar | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۴ آبان ۱۳۸۷

● نه مثل داستایوفسکی مجنون، ‌نه مثل تولستوی موعظه‌گر

چخوف نه مثل داستایوفسکی مجنون بود و نه مثل تولستوی موعظه‌گر.به نظر می‌رسد زندگی‌اش که در سال ۱۸۶۰ آغاز و ۱۹۰۴ تمام شد، خشک و بی‌روح بود. در جوانی‌اش نه مرتد بود و نه عصیان‌گر، نه اهل طوفان بود و نه اهل خروش. در هیچ توطئه‌ای دست نداشت، به خارج نگریخت و به سیبری تبعید نشد... [درباره‌ی آنتوان چخوف]

+ | m.malekdar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۳ آبان ۱۳۸۷

● گزارش هبوط به دوزخ

رمان «فرزند پنجم» روایت خانواده‌ای است که به طور اتفاقی شکل می‌گیرد. «هریت» و «دیوید» این زن و مرد «عادی» هم‌دیگر را در یک مهمانی اداری می‌بینند و به سمت هم جذب می‌شوند و این رابطه به سرعت به هم‌آغوشی منجر می‌شود و زود نطفه‌ی اولین فرزندشان، در اتاقشان، در منزلی که در حومه‌ی شهر خریده‌اند شکل می‌گیرد. مگر قرار نبود تا دوسال بچه دار نشوند؟ «خب کار از کار گذشت» چه باید کرد؟ [یادداشتی بر رمان «فرزند پنجم» نوشته‌ی دوریس لسینگ]

+ | a.changizy | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● درآمدی بر شعر معاصر ایتالیا

بدون شک شعر قرن بیستم ایتالیا با دو چهره‌ی بزرگ آغاز می‌شود: گابریله دانونزیو و جووانی پاسکولی که به دکادنتیسم تعلق داشتند و تأثیر بسزایی بر شاعران پس از خود نهادند. دکادنتیسم در اوایل قرن نوزده در تقابل با پوزیتیویسم در فرانسه ظهور کرد که به علوم و پیشرفت روزافزون انسان و پژوهش‌های ادبی، اجتماعی و فلسفی او به دیده‌ی شک می‌نگریست.

+ | SAMANDAR | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● موسیقی شعر

یکی از مهم‌ترین ابزارهای شعر، موسیقی کلام است و این ابزار، چنان اهمیتی دارد که برخی نظریه‌پردازان، شعر را زاده‌ی پیوند زبان و موسیقی می‌دانند. هر چند که ماهیت شعر و موسیقی، در نظر، جدا از هم است و موسیقی، تنها یکی از ابزارهای اجرای زبان به صورت شعر است و معادل خود شعر نیست، اما در عمل، دشوار می‌توان گونه‌ای از شعر را یافت که خالی از موسیقی کلام باشد. به همین سبب است از دیرباز، به رغم فقدان استدلال قیاسی برای اثبات این‌همانی شعر و موسیقی کلام، بنا به استقرای موارد شعر، بسیاری از منتقدان و ادبا، شعر را کلام موزون و مقفی تعریف می‌کردند.

+ | borjak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● هزارپیشه‌ی بی‌نزاکت

نگاه «یوریک کریم مسیحی» به رمان «هزارپیشه»، نوشته‌ی چارلز بوکوفسکی. این رمان را وازریک درساهاکیان به فارسی ترجمه کرده و در سال ۲۰۰۷ میلادی در سوئد منتشر شده است.

+ | hnm | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۲ آبان ۱۳۸۷

● حرفه؛ نویسنده؟

پرونده‌ای درباره‌ی حرفه‌ای نوشتن در حیطه‌ی ادبیات، سازوکار و ویژگی‌های آن و مناسبات مالی بین ناشر، نویسنده و دیگر شیوه‌های کسب درآمد نویسنده، شامل گفت‌و‌گویی با مدیا کاشیگر و یادداشتی از یونس تراکمه.

+ | Solitude | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۱ آبان ۱۳۸۷

● راه تکامل شعر نیمایی هم‌چنان باز است

این یادداشت، متن بخش نخست سخنان مهدی عاطف راد، در میزگرد مطبوعاتی شب شعر نیمایی نشر چشمه در خانه‌ی هنرمندان، در نقد رساله‌ی «چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم» آقای براهنی ست.

+ | atefrad | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● سیر روحانی شیخ‌ صنعان در منطق‌الطیر

عبدالحسین زرین‌کوب می‌نویسد: درد واژه‌ای‌ست که در تمام حکایت‌های عطار جریان دارد و او آن را بارها یادآوری می‌کند. او مقام این درد را بلند می‌برد و نشان می‌دهد که این درد فردی نیست، جسمانی نیست. چیز روحانی و مقدسی‌ست که نصیب حال عده‌ای می‌شوداین درد با همه‌ی تلخی، شیرینی‌ای دارد که جان سالک را از لذت می آگند و او را از آن دوری نیست. سراسر داستان «شیخ صنعان» از درد آگنده است.

+ | borjak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۲۰ آبان ۱۳۸۷

● یادداشت میترا داور بر «عروس نیل»

با وجود دو لایه بودن کتاب «عروس نیل» نوشته‌ی محمد بهارلو، درون‌مایه‌ی آن در هر دو لایه یکی است. لایه‌ی رئالیستی اثر ،حکایت از عشق می‌کند، هم‌چنان که این حکایت درلایه‌ی نمادین اثر هم به وضوح دیده می‌شود. در هر دو لایه، عشق عنصری جدانشدنی از انسان است. «عروس نیل» در واقع نمادی از زیبایی‌های دست‌یافتنی و یا دست‌نیافتنی مردم یک جزیره است و شاید این جزیره نیز خود به نوعی همان «عروس نیل» باشد. همین است که این رمان را می‌توان جزو رمان‌های واقع‌گرای نمادین جای داد.

+ | dibache | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نگاهی به «آن‌جا که پنچرگیری‌ها تمام می‌شوند» نوشته‌ی «حامد حبیبی»

«حبیبی» در داستان‌هایش بیش از هر مورد دیگر به راحت‌خوان بودن کارهایش می‌اندیشد و بر همین اساس در بیش‌تر داستان‌های او، کم‌تر رگه‌ای از پیچیدگی می‌بینیم؛ رویه‌ای که نویسنده در مجموعه‌ی تازه‌اش هم از آن پیروی کرده است.

+ | a.changizy | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۹ آبان ۱۳۸۷

● مقاله‌ای از «ژرار ژنه» در باره‌ی مرزهای روایت

صرف‌نظر از تغییرات جزیی بین یک اصطلاح و دیگری، همه‌ی تفاوت‌ها به روشنی برپایه‌ی یک تضاد بین ابژکتیویته‌ی روایت و سوبژکتیویته با معیارهای زبانی (دستوری) محض مشخص می‌شود؛ سخن سوبژکتیو، سخنی است که در آن به‌طور روشن و یا مبهم حضور «من» نشان داده می‌شود. اما این به هیچ صورتی مشخص نمی‌شود مگر این‌که گوینده‌ی سخن به استثنای زمانی که سخن در حال گفته شدن است، معلوم نگردد .

+ | darush.memar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● «مجمع الجزایر پریشانی»

معرفی کوتاه «والکوت» به همراه نمونه‌ای از اشعار او.

+ | Farahmandnia | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● چیستی هنر

هنر از دیدگاه لئو تولستوی، بندیتو کروچه، اقبال لاهوری و ...

+ | J.Atefeh | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نگاهی به رمان «زندگی نو» نوشته‌ی «اورهان پاموک»

رمان «زندگی نو» آمیزه‌ای از پیوندهای مدرن عشق، مرگ، زندگی، سنت، تمدن و دغدغه‌ی همیشگی انسان یعنی جاودانگی است، آن‌چه بیش از هر مورد دیگر در لابه‌لای این رمان دیده می‌شود حکایت فرو رفتن انسان شرقی در چنبره‌های زندگی متناقض است که به هر شکل کشور زادگاه نویسنده را به یاد می‌آورد.

+ | a.changizy | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● یادداشتی بر «یک قصه قدیمی» نوشته‌ی هرمز شهدادی

هرمز شهدادی را آنانی که می‌شناسند، با رمان توفنده‌ی «شب هول» می‌شناسند. آنانی که بیش‌تر می‌شناسندش، می‌دانند که در حلقه‌ی جنگ اصفهان بوده و در جنگ الفبای مرحوم ساعدی نیز مطالبی را نگاشته یا ترجمه کرده است. شاید کم‌تر کسی، حتا از میان آنانی که ادعای شناخت نویسندگانی چون هرمز شهدادی را دارند، از وجود مجموعه‌ی هشت داستانی «یک قصه‌ی قدیمی» باخبر باشند. مجموعه‌ای که گرچه همپای شب هول نیست، اما برای کسانی که «شب هول» را در گنجینه‌ی ذهن داستان طلب‌شان محفوظ کرده‌اند، خواندن‌اش خالی از لطف نخواهد بود. [همراه با امکان دانلود سه داستان از این مجموعه‌ی فراموش‌شده]

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۸ آبان ۱۳۸۷

● توبیاس هیل؛ راوی هیجان و دلهره

«توبیاس هیل» اگر چه برای خوانندگان فارسی زبان نام چندان آشنایی نیست، اما او نویسنده‌ای است که نام‌اش دست‌کم سه بار در سال‌های ۱۹۹۷- ۲۰۰۱ و ۲۰۰۸ به‌عنوان یکی از صاحبان قلم مستعد دریافت جوایز ادبی معتبر در محافل و نشست‌های ادبی جهان انتخاب و معرفی شده است. آن‌چه می‌خوانید شرح مختصری از فعالیت‌ها و آثارادبی اوست.

+ | farrokhi | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● رمان «تهوع» از دیدگاه آلبر کامو

امروز ما با رمانی روبة‌روییم که این تعادل را بر هم زده و بازتاب زندگی را زیر پرتو نظریات فلسفی قرار داده است. این کار چندی ست مرسوم شده، ولی آن‌چه در رمان تهوع جلب توجه می‌کند این است که قریحه‌ی درخشان نویسنده و روشن‌ترین و خشن‌ترین نازک‌خیالی‌های او، هم با دست و دل بازی و هم با زیاده‌روی، در اثر پخش شده است... [برگردان: مصطفی رحیمی]

+ | nasour | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۷ آبان ۱۳۸۷

● بوکاچو و دکامرون

از دیدگاه بسیاری از دانشمندان و ادبیان، بوکاچو بزرگ‌ترین روایت‌پرداز اروپاست و می‌تواند نقشی برجسته در چشم‌انداز ادبی اروپای قرن چهاردهم ایفا کند و شاید به همین دلیل است که دکامرون خیلی زود به بسیاری از زبان‌های اروپایی ترجمه شد.

+ | nasrabadi | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● یوزپلنگان نجدی هم‌چنان می‌دوند

نگاهی به گفت‌وگوی اخیر بانو نجدی با ماهنامه‌ی «نسیم هراز».

+ | bahador | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● مفهوم هنر از دیدگاه پل والری

رفته‌رفته هنر به معنایی اخص استعمال شد و مقصود از آن شیوه‌های انجام کاری بود که از اراده سرچشمه گرفته باشد. [مقاله‌ای از شماره‌ی ۲ مجله‌ی «الفبا»ی غلامحسين ساعدی]

+ | dibache | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● پیتر اِوری و ترجمه‌هایی امروزی از اشعار پارسی

گفت‌و‌گو با همایون کاتوزیان، پژوهش‏گر، تاریخ‌نگار، استاد دانشگاه آکسفورد، درباره‌ی کارنامه‌ی ایران‌شناسی ِ پیتر اِوری.

+ | rouznamak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۶ آبان ۱۳۸۷

● نقدنامه‌ی آخر ِ هفته

ضمیمه‌ی روز پنجشنبه‌ی اعتماد با یادداشت‌هایی انتقادی در حوزه‌های سینما، موسیقی، تئاتر، تجسمی و ادبیات.

+ | Solitude | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● می‌خواهم بگویم؛ من بلدم

پرتو اشراق: تنوع در کار من دو علت دارد؛ یکی این‌که من نمی‌خواهم خودم را گرفتار یک موضوع خاص و یک شیوه‌ی خاص بکنم و بگویم من فقط رمان ترجمه می‌کنم. نخستین کسی که شعر آفریقای سیاه را در این کشور ترجمه کرد، من بودم. که دکتر محمود خوشنام این شعرها را مفصلا در رودکی سال ۵۴ چاپ کرد. دلیل دیگر این است که من می‌خواهم بگویم من بلدم. می‌خواهم بگویم من می‌توانم. برای من شعر، رمان، موسیقی، نقاشی، سینما، فیزیولوژی فرقی نمی‌کند. من در تمام زمینه‌ها رمان دارم؛ از رمان‌های قرون وسطی گرفته تا رمان‌های مدرن... [گفت‌وگو با پرتو اشراق، مترجم کتاب «سرگذشت موسیقی جاز»]

+ | page13 | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● راهنمای نقد کوبنده در بیست تز

سعی نکن زبان تئوریک و فلسفی را با زبان کنایی و بزن‌بهادری ترکیب کنی تا از این طریق دومی را موجه نشان دهی. لازم نیست در یک جمله واحد از دو ترکیب «مردک ابله خر» و «مطابق با دیالکتیک هگلی ‌ـ ‌لاکانی» استفاده کنی...

+ | farahany | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۵ آبان ۱۳۸۷

● خشم مردگان و سمفونی هیاهو

مجتبا پورمحسن: «از خشم و هیاهو تا سمفونی مردگان»، نوشته‌ی جواد اسحاقیان، کتابی قابل تامل در حوزه‌ای است به نام ادبیات تطبیقی که در ایران کم‌تر به آن توجه شده است. ادبیات تطبیقی که تاریخچه‌اش به قرن نوزدهم برمی‌گردد، هم اکنون در بسیاری از دانشگاه‌های معتبر جهان به عنوان رشته‌ای مجزا تدریس می‌شود. «از خشم و هیاهو تا سمفونی مردگان» یکی از جدی‌ترین کتاب‌ها در این زمینه است. اسحاقیان در این کتاب، دو رمان «خشم و هیاهو‌»، نوشته‌ی ویلیام فاکنر و «سمفونی مردگان»، نوشته‌ی عباس معروفی را از زاویه‌ی بینا‌فرهنگی بررسی می‌کند.

+ | mpm | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● تفسیر خواب آقای لارسون

یک داستان خوب را می‌توان از زوایای مختلفی تأویل کرد. تفسیر خواب آقای لارس لارسون نیز یکی از خوانش‌های داستان «تحویل در خانه»‌ی ریچارد ویلی است.

+ | arash.r | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● کاوشی در یک رباعی خیام

گوینده‌ی رباعی، تاثیر عناصر و طبایع چهارگانه و هفت افلاک و ستاره را در سرنوشت آدمی مقدر می‌داند و انسان را گریزپا از دست این عوامل نمی‌داند. آدمی، در آن‌چه سرشت و سرنوشتش برای‌اش رقم زده، قدرت دخل و تصرف ندارد؛ پس نیکو آن است که با خماری این نشئه «این جهانی» را به فراموشی سپارد، چرا که پس از این جهان، جهانی دگر نیست. اگر آدمی در چنگ تقدیر است، پس ضرورتی ندارد که در فکر جهانی دگر باشد...

+ | nasrabadi | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● در ادبیات «عامه‌پسند» عمل خواندن حذف می‌شود

دنبال کردن داستان چیزی است و خواندن کتاب چیز دیگر. نویسنده در واقع می‌کوشد به ما بگوید الف) رمان فقط داستان نیست. ب) خواندن، عملی ست مهم‌تر از دنبال کردن داستان... [یادداشتی از علیرضا سیف‌الدینی، به انگیزه‌ی رمان کافه‌پیانو]

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۴ آبان ۱۳۸۷

● به نظرت شبیه گناهکارها هستم

نقد جویس کرول اوتس بر رمان «ورنون خدای کوچک» برنده‌ی بوکر ۲۰۰۳، اثر دی بی سی پی یر. [برگردان مریم محمدی سرشت]

+ | bijan | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● و شام بود و صبح بود، و روزی اول

نگاهی به ترجمه‌ی «کتاب مقدس».

+ | kamyar | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۳ آبان ۱۳۸۷

● ویژه‌نامه‌ای برای فریدون مشیری

دوم آبان‌ماه ۱۳۸۷ هشتمین سال درگذشت فریدون مشیری بود. شاعری که محبوب توده‌ها بود و خواص از این محبوبیت او چندان راضی نبودند. شاعری که به دسته و حزبی تعلق نداشت و شعار سیاسی نمی‌داد امااز جان و دل انسان بود و سراینده‌ی نیکی‌ها و دوست‌‌داشتنی‌ها به ساده‌ترین زبان و شیرین‌ترین بیان... [نوشته‌ای از دکتر صدرالدین الهی]

+ | rouznamak | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● نگاهى به روند شاعرى زنده یاد طاهره صفارزاده

انتشار «سفر پنجم» از صفارزاده یک شکست تمام عیار براى دستگاه سانسور پهلوى دوم بود. این کتاب در ماه‌هاى واپسین حکومت پادشاهى، کم و بیش نقش تفنگ را در دست انقلابیون بازى می‌کرد و این دستاوردى بزرگ براى شاعرى بود که پیشتر در «طنین در دلتا»، مخاطبان نخبه را شیفته‌ی شعرهاى خود کرده بود.

+ | bahman.ab | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● بررسی كارنامه‌ی شاعری هرمز عليپور

شامل مقاله‌ای از علیرضا بهنام با عنوان «پرتاب به ناخودآگاه زبان» درباره‌ی کارنامه‌ی شاعری هرمز علیپور و گفت‌و‌گوی محسن بوالحسنی با این شاعر.

+ | esi | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● احمد پوری: خواستم خواننده تعجب کند

رمان «دو قدم این‌ور خط» اثر احمد پوری در کم‌تر از یک ماه به چاپ دوم رسید. پوری، مترجمی که اولین تجربه‌اش در رمان‌نویسی با استقبال مواجه شده، در این گفت‌وگو انگیزه‌های خود را در نوشتن این رمان شرح داده و از تصمیم‌اش برای نوشتن رمان دیگری سخن می‌گوید.

+ | aryana | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

۱۲ آبان ۱۳۸۷

● ادبیات هم اسلحه است

مقاله‌ای از یاشار کمال، ترجمه‌ی ناصر غیاثی.

+ | J.Atefeh | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

● شاعری پیشرو و رادیکال

گفت‌وگو با «علی باباچاهی» درباره‌ی کارنامه‌ی شعری زنده‌یاد «طاهره صفارزاده».

+ | morteza | ۰ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی

صفحه‌ی قبل | صفحه‌ی بعد