سلام خسرو جان! بی‌‌خبر گذاشتی و رفتی. بدون خداحافظی... ارتباط من با تو، مثل کوهنوردها با کوه‌هاست. هر قله‌ای رو که فتح می‌کنن، می‌بینن پشتش یه قله‌ی بلندتر هست. من هرچی می‌دوم، تو یه قدم جلوتری؛ مثل الآن. جلوتری دیگه عموجون. رفتی اون‌ور. نمی‌دونم چقدر دیگه باید بدوم تا به اون‌ ور برسم، تازه نمی‌دونم در چه وضعیتی میام اون ‌ور...
+ | felez | ۱ نظر یا خبر و لینکِ تکمیلی